Tame Impala – Lonerism

Het valt niet voor elke band te zeggen, maar soms wordt een band ‘opgepikt’ door verschillende media en zie daar, een hype. Tame Impala is het voorbeeld van zo’n band. De aandacht is goed voor artiesten, maar het kan ze ook tegenwerken. Een andere voorbeeld is bijvoorbeeld  Arctic Monkeys. Laten we hopen dat het met Tame Impala niet zo’n vaart zal lopen en dat de heren het hoofd koel kunnen houden van alle (pers)aandacht. Mijn eerste kennismaking met Tame Impala ging niet via de muziekpers, maar via Facebook. Een Facebook”vriendin” deelde de clip van Apocalypse Dreams met de bijbehorende tekst dat het nummer briljant was. Zo begon mijn kennismaking met Tame Impala uit Australie, via het album Lonerism.

Als het album even vlug beluisterd wordt, vallen de texturen en ‘kleuren’ van het album wel op. Er is flink gebruik gemaakt van synths en andere ruimtelijke vullingen. Zo krijgt de plaats een jaren 60/70 gevoel, maar dat hoeft niet per definitie slecht te zijn. Music to Walk Home by onderschrijft het bovenstaande helemaal, het is een dromerig nummer en zou een prima soundtrack zijn om naar huis te lopen.  De gekozen single, Elephant, heeft in de verte wel iets weg van Deep Purple. Alleen de zang is niet echt vergelijkbaar, want Kevin Parker haalt het niet in vergelijking met Ian Gillan. Het dromerige oftewel psychedelische komt niet in alle tracks naar voren, maar het is altijd wel aanwezig. De opener van Lonerism heet Be Above It en dit nummer drijft juist helemaal op het ritme plus de herhalende ‘Gotta Be Above It‘ vocalen. The Doors komen op dit album ook nog even om de hoek kijken, Keep on Lying had niet misstaan op een plaat van Jim Morrison en zijn bandleden. De absolute top wordt gehaald in het nummer Apocalypse Dreams en heeft alles wat goed is aan deze plaat, een goede uptempo beat, pop-elementen en een heerlijk dromerig gevoel.

Er wordt door Tame Impala goed teruggepakt naar de jaren ’60 en ’70 met de psychedelische elementen en voornamelijk de synths. Dat hoeft niet altijd verkeerd te zijn, want in een eerdere recensie deden Broken Glass Heroes dat ook. Lonerism is een heerlijke reisplaat waarbij je weg kunt dromen. De gekozen single Elephant en het nummer Be Above It passen in die zin eigenlijk helemaal niet op dit album omdat ze wat meer uptempo zijn en tevens wat ‘harder’.  Of de hype terecht is die sommige media creerden over deze band valt nog te bezien. Laat het dan wel duidelijk dat Tame Impala een puik album heeft afgeleverd met Lonerism. Dat dan weer wel.

Advertenties

Queens of the Stone Age – I Appear Missing & Kalopsia

Het nieuwe album van Queens of The Stone Age laat nog even op zich wachten, begin juni (4 juni) wordt het album officieel uitgebracht. Ondertussen staat het marketingteam van de band niet stil, via de site likeclockwork.tv werden al enkele fragmenten gepresenteerd. De titels zijn ‘I Appear Missing’ en ‘Kalopsia’. Beide nummers zijn niet de volledige versies (*knip*) en worden ondersteund door wel zeer bijzondere videoclips.

Hier is ‘Kalopsia’

 

Het donkere ‘I Appear Missing’

Met deze nummers lijkt Queens of The Stone Age een tikkeltje een andere weg te zijn ingeslagen. Het is niet allemaal even snel zoals sommigen dat van de band gewend zijn. Er zijn verschillende lagen in de studioversies van ‘Kalopsia’ en “I appear Missing’ waardoor ‘Like Clockwork’ misschien wel meer een luisteralbum wordt dan hapklare (rock)brokken. 

Op dit moment zijn de heren bezig met een promotietour door Europa. Zo waren zij al bij Studio Brussel en Jools Hollands’ Later (BBC).  Vanavond geven zij acte de presence bij De Wereld Draait Door. De onderstaande link geeft drie nieuwe nummers, My God is The Sun, I Sat by the Ocean en If I had a Tail. De band speelde deze nummers in Studio Brussel’s Club 69.