Foo Fighters – Wasting Light

Bron: livexs.nl

Al jaren heb ik een haat/liefdeverhouding met Foo Fighters. De weegschaal neigt vooral naar de positieve kant, want het blijft een fantastische band, vooral live bewijzen de heren elke keer dat ze een geoliede machine zijn. Na het album One by One vind ik het muzikaal wat minder geworden. In your Honor en Echoes, Silence, Patience & Grace zijn de zwakkere broeders tussen de discografie van de Amerikanen. Er staan wel een aantal hoogtepuntjes op deze platen, maar over de gehele lijn is het niet vergelijkbaar met There is Nothing Left to Lose of The Colour and the Shape. De band groeide ondanks de mindere platen uit tot één van de grootste rockbands en kreeg het Wembley-stadion goed gevuld. Dat is best een understatement.

Wasting Light is het zevende album van Dave Grohl en zijn band en er wordt voor een compleet andere aanpak gekozen. Dit album is geheel analoog opgenomen, dat betekent dat er geen ruimte is voor foutjes of andere oneffenheden weg te werken met een programma als Pro-Tools. Vanaf het moment dat White Limo uit de speakers knalt, had ik een idee dat het met dit album wel goed zat. Het nummer doet weer denken aan het oudere werk van de band. Grohl durft weer uit te halen en te raggen. Voor Dear Rosemary schakelde de band Bob Mould in, Mould is bekend van 80’ies  punkband Husker Du. De invloeden van de Husker Du-zanger zijn goed merkbaar en maken het tot één van de betere nummers van het album. Rope  is een typisch Foo Fighters-nummer, al na de eerste noten hoor je dat je met deze band te doen hebt. Dat geldt ook voor These Days. Als ik het nummer als een typisch Foo Fighters-nummer omschrijf, hoeft dat niet per definitie slecht te zijn. Niet bij deze band.

Foo Fighters klinken weer geinspireerd op dit album, Grohl, Mendel, Smear, Hawkins en Shiflett laten met Wasting Light zien dat ze niet voor niets één van de grootste rockbands van het moment zijn. De aanpak om analoog te gaan, producer Butch Vig (bekend van Nirvana’s Nevermind) in te huren en het album opnemen in de garage (!) van Dave Grohl maken het een grote stap terug in de goede richting voor Foo Fighters.

TIP – de documentaire Back and Forth die samen met het album uitgebracht werd, is een echte aanrader. Het levensverhaal van Foo Fighters wordt in de film uit de doeken gedaan en het opnameproces van Wasting Light wordt weergegeven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s