R.E.M. – Accelerate

R.E.M. stopte in 2011 met muziek maken. Helaas, want ik denk dat ze nog best veel aan de muziekwereld hadden kunnen toevoegen. Anderzijds is het een mooi gegeven dat de band de eer op een mooi moment aan zichzelf hield. Dit album dateert alweer uit 2008 en werd toen gezien als ‘comeback’ na het Around the Sun debacle. Die plaat werd erg slecht ontvangen door muziekcritici en de verkoopcijfers vielen enorm tegen. Ik vind het zelf geen slechte plaat, maar je kunt de nummers beter live zien dan de studioversies horen. Al met al vind ik Around the Sun te rustig. Nu verder over Accelerate. Het album werd met een goede (internet)marketingcampagne gelanceerd. Elke dag konden bezoekers van Ninetynights.com (nu offline) een stukje film zien wat met de opnames van het album te maken had. Best vernieuwend van de ‘oudjes’ van R.E.M.

Het tempo van het album is het eerste wat opvalt. Er is weinig tijd voor rustige nummers, en er is zeker geen tijd voor lange nummers. Opener Living Well is the best Revenge zet meteen de toon voor dit album. R.E.M. bewijst maar weer eens dat ze nog steeds een ruige kant hebben. Het begin van Hollow Man lijkt een voorbode voor een rustig, langdradig nummer. Schijn bedriegt! Na een halve minuut komen de gitaren van Peter Buck en Scott McCaughey tevoorschijn voor het nodige geweld. Er wordt met de nummers Until the Day is Done en Mr. Richards even gast teruggenomen, maar de luide gitaren blijven op de voorgrond. Een nummer als Sing for the Submarine springt er uit, omdat het een track is die totaal niet ‘des-R.E.M.’s’ is. Dat siert de band trouwens, want genoeg muzikanten blijven binnen de bekende paden en durven daar nooit buiten te gaan. De afsluiters Horse to Water en I’m gonna DJ zorgen voor een afscheid met de nodige herrie. I’m gonna DJ  is een beetje een vreemde eend in de bijt. Het nummer past eigenlijk helemaal niet op het album en is niet zo bijzonder, een niemendalletje eigenlijk. Toch maakt de productie (hard! en veel gitaar in de mix) het tot een dragelijk nummer.

Op sommige punten is de ‘terugkeer’ van R.E.M. een beetje geforceerd. Het is erg duidelijk dat de agressie terug moest met dit album. Daarom zijn sommige nummer misschien zelfs te kort. Op dat punt schiet de band zijn doel een beetje voorbij. De Amerikanen laten wel zien dat ze nog steeds goede nummers in petto hebben, ook al hadden veel mensen ze afgeschreven na het rustige Around the Sun. Dat was onterecht en dat blijkt duidelijk met Accelerate. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s