Queen – Queen at the Beeb

Bron: Wikipedia.org

Er valt veel te zeggen én schrijven over Queen. Dat gaan we hier dus niet doen, of het moet in een wel hele  korte versie zijn. Queen at the Beeb is een live-album van de Britse band Queen. De band bestond uit Freddie Mercury (zang), Roger Taylor (drums en achtergrondzang), John Deacon (bassist) en Brian May (gitaar en achtergrondzang).  In de jaren zeventig en tachtig heeft de band verschillende goede albums afgeleverd. Praktisch elk jaar staat Bohemian Rhapsody aan de top van eindejaarslijsten. Helaas kennen vrij weinig mensen het pareltje Queen at the Beeb.

In 1989 werd deze plaat uitgebracht op vinyl en cd. Toch bleef de bekendheid achter bij het grote publiek. Dat is bijzonder jammer want dit is Queen op z’n puurst. Acht nummers lang genieten van de ‘oude’ Queen. Dat betekent complexe structuren van nummers en veel, heel veel afwisseling/tempowisselingen in de nummers. Een goed voorbeeld daarvan is Doin’ Alright. Het begint erg rustig en werkt naar een snel middenpunt met gitaar/bas/drums en gitaarsolo van Brian May. Daarna volgt een mooie harmonie van Mercury/May/Taylor en het nummer eindigt op een snelle manier met de volledige band. De thema’s die behandeld worden op dit album liggen vooral in de sprookjes/fictiesfeer. Met titels als Great King Rat, Orge Battle  en My Fairy King geeft Freddie Mercury een wel zeer duidelijke hint over wat komen gaat.  Een hoogtepunt van het album is het uitgestrekte Liar. Het bevat alles waar Queen voor staat, een band die muzikaal alle kanten op kan en zál gaan. Het nummer Son and Daughter laat de briljante kant van gitarist May zien, maar het had wat mij betreft iets korter gekund.

Het beste (live-)album van Queen wat nooit echt bekend geworden is. Dat is een bijzonder goede manier om deze plaat goed samen te vatten.  De hele band is in uitstekende vorm tijdens deze live-sessies. Af en toe is er nog plaats voor een geintje, en het heeft een zekere charme dat dat ook op plaat is vastgelegd. Er zijn twee van de acht nummers iets minder sterk (Son and Daughter + Modern Times Rock’nRoll) maar dat mag geen enkele muziekliefhebber ervan weerhouden om  deze plaat eens een luisterbeurt te geven. Zeker als je van Queen anno jaren 70 houdt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s