Kyuss – …And the Circus Leaves Town

Bron: album-art.net

And… The Circus Leaves Town was lange tijd het laatste album van Kyuss. De heren zijn op het moment min of meer weer terug (ex-bandlid Josh Homme doet niet mee) en touren onder de naam Kyuss Lives!. Begin van 2012 staat er een nieuw album van de heren in de planning. Dit album werd nog ‘gewoon’ gemaakt met Josh Homme, John Garcia, Scott Reeder en Alfredo Hernandez. Kyuss heeft in de eerdere jaren een aantal line-up wisselingen ondergaan. Mede-oprichter Brant Bjork deed op deze plaat niet meer mee, maar had een goede opvolger in Hernandez. Nick Oliveri (ex Queens of the Stone Age) speelde op de eerdere albums Wretch en Blues for the Red Sun nog wel mee, maar werd door wangedrag uit de band gezet. Scott Reeder is een meer dan capabele en zelfs betere vervanger van Oliveri.

Kyuss heeft een verschrikkelijk zwaar en hard geluid en dat komt op deze plaat dan ook volledig tot zijn recht.  Toch laat de band zien met een nummer als Phototropic dat ze wel degelijk een melodieus en ‘mooi’ nummer kunnen produceren. Er zit dan wel een stevig randje aan, maar dat is een kenmerk van de mannen uit de Amerikaanse woestijn van Palm Desert. Single One Inch Man had zelfs een videoclip en dat was een teken dat Kyuss langzaam maar zeker een grote band begon te worden. Het nummer is een ideale single en kennismaking voor het grote publiek met de band.  In vergelijking met de vorige albums, laat Kyuss met een track als El Rodeo zien dat ze meer dan alleen riffs kunnen spelen. Het baswerk is in verschillende nummers uitmuntend en dat is geheel aan Reeder te wijden. De cover Catamaran (Yawning Man) is één van de betere tracks van het album. Veel melodie met een rauw tintje. Kyuss maakt zich het nummer helemaal eigen, op dit moment wordt de track zelfs eerder met Kyuss geassocieerd dan met de originele band.

And… the Circus Leaves Town wordt nergens zo drammerig als Blues for the Red Sun of hypnotiserend als Welcome to Sky Valley maar heeft een geheel eigen geluid. Het is allemaal iets compacter en directer, er is minder tijd voor lange jams. Nu moet het gebeuren volgens Kyuss. Het is -ondanks wat de mannen van Kyuss Lives! nu doen-  een mooie manier om de muzikale loopbaan (afgezien van best of Muchas Gracias) af te sluiten. Dit was een waardig afscheid en het legendarische van Kyuss wordt op deze manier niet uitgemolken. Dit in tegenstelling wat Garcia, Oliveri en Bjork met Kyuss Lives! wél doen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s