R.E.M. – New Adventures in Hi-Fi

Bron: albumoftheyear.org

Er zit muziek in mijn collectie die ik in eerste instantie helemaal niets vond. Later sloeg dit 180 graden om. In mijn geval is dat zo met R.E.M.’s New Adventure in Hi-Fi. Dit album heb ik gekocht en het is na korte tijd  -de eerste luisterbeurt-  in een vergeethoek beland. Meestal is het geen goed teken, maar het werd de redding van New Adventures in Hi-Fi. Na drie maanden in de vergeethoek besloot ik om deze plaat nog eens een kans te geven en dat pakte wél goed uit.

New Adventures in Hi-Fi (1996) is het laatste album waarop drummer Bill Berry meespeelt. Het feit dat Berry in 1996 de Amerikaanse groep liet voor wat het was, is ongeveer in 97% van de recensies van R.E.M. ten sprake gekomen. Omdat hij nog een bijdrage levert aan dit album hoeft dat gelukkig nu niet besproken te worden. R.E.M. is een groep die in de jaren tachtig veel lof kreeg omdat de band een bijzonder geluid had én zichzelf bleef vernieuwen. Misschien was R.E.M. wel twintig jaar geleden wat de Arctic Monkeys nu zijn. Michael Stipe, Peter Buck, Bill Berry en Mike Mills hebben met New Adventures in Hi-Fi een schoolvoorbeeld afgeleverd van hoe een perfect album zou moeten klinken. Dit album heeft alles, een goede en logische keuze van opbouw, een fantastisch geluid en genoeg variatie zonder zichzelf als band tekort te doen.

De opener How the West was won and where it got us begint traag en sleept voort zonder te vervelen. Het is een (voorzichtig) teken van alles wat komen gaat.  Daarna gaat het album los met The Wake-up Bomb en toont R.E.M. meteen dat ze ballen heeft als band.  De kracht van dit album is de enorme verscheidenheid tussen rustige pareltjes als New Test Leper  en hardere rockers zoals Departure. De nadruk van New Adventures ligt wel op de hogere versnelling, maar hier en daar wordt even op de rem getrapt. Tot een volledige stilstand komt het echter nooit en de ingelaste rustpauzes zoals Zither en Low Desert komen het album volledig ten goede.

Als het om platen gaat die compleet in balans zijn, scoort R.E.M. met New Adventures wel een top 10 plaats. Over de plaats van de nummers is nagedacht en er wordt vooral niet vergeten om met een knaller te eindigen. Dat doet de band met Electrolite, wat een bijzonder vreemd nummer is. Bijna een nummer wat totaal niet bij de band geassocieerd zou worden, maar de heren komen er goed vanaf. De laatste zin van Electrolite sluit dan ook waardig af met de zin I’m outta here. Dan luisteren we maar en doen dat dan ook….

R.E.M. – Leave (Live at Rock am Ring 2005)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s